Materiał taki jak żwir, gruz, piach i podobne nie są mocowane na paletach, w skrzyniach, lecz wiezione załadowane luzem. Używa się do tego celu skrzynie wywrotkowe z otwieranymi burtami, dlatego, że taka metoda zabezpiecza o wiele bardziej szybki i korzystniejszy rozładunek kilku tysięcy kilogramów, niż używając szufli ;). Wywrotka jest dość nietypowym autem ponieważ budowa powinna pozwalać na przechylanie kompletnej paki ładunkowej względem głównej ramy z kołami. Wskutek tego kipper winien mieć drugą ramę pomocniczą, zespoloną prosto do tej skrzyni. Siłownik przechyla skrzynię pozostając zainstalowany dokładnie między owymi ramami, a nie wprost do podłogi ładunkowej. Wywrotki wyposażone są w hydrauliczny system do kiprowania paki sterowany pneumatycznie. System zasilany jest pompą hydrauliczną napędzaną przeważnie ze skrzyni biegów za pośrednictwem przystawki odbioru mocy PTO. Instalacja elektryczna kippra ogranicza się do sygnalizacji świetlnej i pomocniczo akustycznej uruchomienia przystawki odbioru mocy oraz zmiany położenia skrzyni. Z reguły producent podwozia instaluje dodatkową lampkę kontrolną na konsoli sterującej. Paka ładunkowa wywrotki posiada ścianki, które otwierają się albo na osi dolnej, albo na osi wysokiej. Podczas wyładunku skrzynia się odchyla, a burta pod wpływem grawitacji, będąc zawieszona na osi wysokiej otwiera się po zwolnieniu dolnej blokady. Tym sposobem wymusza to stosowanie silniejszych zawiasów górnych, by poradziły sobie z udźwignięciem dużego obciążenia – całą burtę muszą dźwignąć tylko dwa przeguby, a na dolnej osi daje się więcej słabszych.